İşte yine bir eylül daha kayıp gidiyor avuçlarımızın içinden…
\r
Eylül, takvimden bir ay değildir. Benim için özel bir aydır, ayrı bir mevsimdir.
\r
Edip Cansever’in deyimiyle eylül, vuslatı mahşere kalmış bir öykünün adıdır.
\r
Eylülde deniz bile ayrı bir huzur verir, insana.
\r
Yakmayan, üşütmeyen, sarı-yeşil bir doğa harikası…
\r
Kumsalda ayak izleri kaldı, artık. Herkes evine çekildi.
\r
Her eylül, yeni bir başlangıçtır, insan yaşamında. İnce bir hüzün koksa da yeni umutları da beraberinde getirir.
\r
Cemal Süreya, “Dedim ya, Eylül’dü. Savruluşu bundandır kimsesizliğimin” diyor.
\r
Eylül’de, her düşen yaprak ayrı bir öyküdür. Eylül yağmurları toprağı öperken, toprak da bu öpücüğü sevgiyle kabul eder.
\r
Eylül’de yakamozlar bile başkadır. Balıkçıların, denizden ağlarını çekmeleri büyüleyicidir.
\r
Eylül’de çıplak ayakla gezin, kumsalda. Ayak iziniz kalsın.
\r
Ve yine unutmayın, kim bilir kaç eylülünüz kaldı yaşayacağınız acaba?
\r
Yakalayın, eylülü…
\r
Zaman geçmeden…
\r
X X X
\r
Dizelerimiz Ahmet Telli’den:
\r
“Eylül, gülleri soldurarak
\r
duyurdu bu yıl kendini
\r
Böyle olacağını bile bile
\r
şaşırttı bizi yine de
\r \r
Daha bir demet çiçeği
\r
alıp koymadık vazoya
\r
Güller mi unutturdu bize sevinci
\r
yoksa aşındırdık mı kimi duyguları
\r \r
Şöyle bir akşam
\r
söyleşemedik dostlarla
\r
erkenden kapandı perdeler
\r
yorgun muydu çocuklar da
\r \r
Her gün yağmalanan
\r
talan edilen sevincimiz
\r
kurudu galiba büsbütün
\r
su yürümüyor dallara
\r \r
Ama kırpıntı, bir küçük
\r
uç uç böceğinin her nasılsa
\r
konuvermiş balkona
\r
uyarıyor bizi irkilterek
\r \r
Bu kahrolası tarraka
\r
bitecek gibi değil sokaklarda
\r
Çekip kapıya çıkmak en iyisi
\r
dalmak caddelere, varoşlara
\r \r
Belki o zaman eylül
\r
şaşırtmayacak bizi
\r
bulup çıkaracağız çünkü
\r
evrenin öteki yüzünü” 
\r \r
