HER HAFTA ÜÇ ŞİİR (13)

Bir karanlık , bir ucu sende, bir ucu tarihinde Vurdu bir kez kartal kanadı kırdı parçaladı Işıdı bir ara, bir tan kısacık; Bir çeyrek yüzyıl… İşte bu “Atatürk!” derler.. Hani adına dizeler dizdiğimiz Hani adına türküler çığırdığımız Hani adına antlar içtiğimiz; “Atatürk bu!” derler , bu kadar derler, dahası yok derler Hani o dilimizde, gönlümüzde, söylemlerimizle: Hani o yasalarla korumağa çalıştığımız; Hani o tanıyamadığımız, anlayamadığımız? Derler ki”övelim Atatürk’ü..ama ölsün!” Derler ki “sevelim Atatürk’ü; ama gömelim.. Atatürk bir bayrak olsun, altında mutlu törenler kutladığımız.. Mutlu yarınlar kıvırdığımız, mutlu düşler kurduğumuz..” Bilmezler mi çarmıha geriştir bu Atatürk’ü; Çarmıha geriş, putlaştırış,tapınış.. Ve işte bir tapınak Atatürk için Anıtkabir Yaptıklarıyla sınırlar Atatürk’ü..ne aldanış! Yapacaklarını, yaptıracaklarını unutarak… Sığar mı hiç Atatürk Anıtkabir’e sığar mı ? Sığar mı hiç sizin o sınırlı yüreklerinize; Sığar mı hiç sizin o dalkavuk tarihinize? Atatürk bir çıkıştır bir varış değil; Varmak tükenmek demek, Atatürk tükenmez! Varmak ölüm demek, Atatürk ölmez! Ben ölürüm , benimle eksilir Atatürk; Sen doğarsın, o doğar, başkaları doğar Sizinle bin doğar , bin çoğalır , bin yücelir Dünya sürer, yaşam sürer; sürer Atatürk. Atatürk bir yönün adı, özgürlüğe, uygurluğa , ileriye.. Bir parlamış, bir sönmüş,.. “aha yolun” demiş; Atatürk bir ufkun adı, dağın değil; Himalaya kadar bile olsa dağın değil! Dağ durur, oysa ufuk yürür; Her ufukta Atatürk büyür, Her ufukta yenilenir bir kez.. Atatürk bir ilk hızdır doğadaki, Tohumu çatlayan bir güç. Kozayı delen bir vuruş, Kuşun kanadında ilk güdü.. “Koş” demiş sana “, “atıl” demiş; durulur mu? Atatürk durmuş mu ki sen durasın; Atatürk susmuş mu ki sen susasın; Atatürk ölmüş mü ki sen ölesin? Atatürk bir kavganın adı her gün yenilenen; Her gün değişen düşmana karşı.. Bilgisizliktir bu düşmanin adı çok kez, Geriliktir, aptallıktır, dönekliktir; Çıkarcılık, neme gerekçilik, vurdumduymazlık; Korkaklık, eyyamcılık, yalancılık… Bir bakarsın topla tüfekle yürür üstüne; Bir bakarsın, ta içinde, seni kemirir bir kurtçuk.. Atatürk bir aktörenin, bir buluncun adı Her gün bizi bir kez daha yönelten doğruluğa; Doğruluğa, yiğitliğe, namusluluğa… Her gün bir kez daha yarışalım diye kendisiyle O en güzele, en iyiye, o en yüceye.. DR. ORHAN ASENA II)SON AYLARIN ŞİİRİ Ben sevince yeryüzü arınır Yüzüme vurur gölgesi Yüreğim aşkla beslenen başaktır Açılır Soymak ister kabuğundan bedeni Ben ağlayınca serçeler uçar Dünya küçülür gözümde Durur önümde bir hüzün serpintisi Yayılır Yıkmak ister acıdan kuleleri Ben gidince öfkem ayaklanır Dinderemez onu çocuklar bile Köpürür taşar ama yalnız kalır Morarır Yalnızlığın verdiği sessizlikle SÜREYYA BERFE III)BUĞDAYIN TÜRKÜSÜ Halkım ben, parmakla sayılmayan Sesimde pırıl pırıl bir güç var Karanlıkta boy atmaya Sessizliğı aşmaya yarayan X Ölü, yiğit, gölge ve buz , ne varsa Tohuma dururlar yeniden Ve halk, toprağa gömülü Tohuma durur bir yerde Buğday nasıl filizini sürer de Çıkarsa toprağın üstüne Güzelim kırmızı elleriyle Sessizliği burgu burgu gibi deler de Biz halkız , yeniden doğarız ölümlerle PABLO NERUDA , Çeviren; Hilmi Yavuz Buğday nasıl filizini sürer de