Çok sevdiğim eylül ayı öylesine çabuk geçti ki, bu yıl, onun için yazmaya bile fırsat bulamadım. Oysa her yıl, “eylülü kaçırmayın, doyasıya yaşayın” diye yazmayı hiç unutmazdım. Çünkü eylül, bir mevsimdir, diğerleri ise benim için sadece bir ay…Sonbahar sanattır, diğerleri mevsim…
\r
Olsun, nasıl olsa yeniden gelecek eylül…Yine anlatır ve yazarız bu doyumsuz ayı…
\r
Ama sonbahar da güzel!
\r
Biz, şimdilik Cemal Süreya’nın ölümsüz “Eylüldü” isimli dizeleriyle yetinelim:
\r \r
“Eylüldü
\r
Dalından kopan yaprakların
\r
Sararan yanlarına yazdım adını
\r
Sahte bir gülüşten ibarettin oysa
\r
Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu
\r \r
Eylüldü
\r
Di’li geçmiş bir zamandı yaşadığımız
\r
Adımlarımızın kısalığı bundandı
\r
Bundandı gözlerimin durgunluğu
\r
Sarı sıcak cümlelerde sözün kadar yalan,
\r
Ellerin kadar ıssız,
\r
Sen kadar zamansız molalar veriyordum
\r
Ve çocuksu bir bencillikti hüznümüz
\r \r
Eylüldü
\r
İzlerini çizdiği zaman ansızın gidişin,
\r
Şimdi yoktu bi anlamı suskunluğun
\r
Çırılçıplak kalakaldım sessizliğin orta yerinde
\r
Sonra sesime yankı vermeyen uçurumlar kıyısında yürüdüm bir zaman
\r
En çok sesini aradım
\r
Gözlerinse aslı bıraktığın yerdeydiler hâlâ
\r
Gözlerini sildi zaman
\r \r
Dedim ya…Eylüldü
\r
Savruluşu bundandı kimsesizliğimizin”
