Babamdan annemden bana…

– Oku, öğren, yaşlıları dinle. Birinden bir şey öğrenirsin. X X X – Tarih oku. Nereden gelir, nereye gideriz? İnsanların yolculuğunu öğren. X X X – Bahçeyi, tarlayı, toprağı sev. Toprak bize, biz toprağa bakarız. Sen, okumak istersen oku. Seni okuturum. Sülalemizde hiç okuyan olmadı. X X X -Sende çok varsa, olmayana da ver. Sevindirirken sevilirsin. X X X -Sakın kimseyi yargılama. Sen kendine bak. Sen neysen, karşındaki de odur. X X X – Her şeyi bildiğini sanma. Hiç kimse, her şeyi bilemez. İnsanları dinle. Bak, şu ağaçları da dinle. Sev onları, konuş onlarla. Sana güzel meyveler versinler. X X X -Çalışan insan, kötülük bilmez. BABAMIN OKUMA YAZMASI YOKTU. AKLI VE BİLİNCİ VARDI. X X X Annemden: – Paranın kıymetini bil. Bak, nasıl kazanıyoruz. Ne emekle kazanıyoruz. Bak babana. Ellerine bak. X X X -Kimseden para isteme sakın. Eğer alırsan, senden çok daha fazlasını isterler. -Komşu kadınlara, komşu kızlarına kem gözle bakmayasın. Çok ayıp, çok günah! X X X – Kimsenin hakkını yeme. Hakkını da yedirme. -Utanacağın ve bizi utandıracak bir şey yapmayasın. Çok günah! X X X -Sakın çalma. Beddua alma. X X X -Herkesi, her şeyi sev. -Allah nasıl yarattıysa her şey, herkes öyledir. X X X ANNEMİN OKUMA YAZMASI YOKTU. ARA SIRA KUR’AN OKURDU. BİR DE GÜZEL OKURDU Kİ. SESİ DE BİR GÜZELDİ Kİ. KOMŞULAR VE TÜM DOĞA, SESSİZCE ANNEMİ DİNLERDİ.