Denemelerin içinde

“Ölüm, lahanaları dikerken bulmalı beni.” (Montaigne) Montaigne’nin “Denemeler”inde gezinirken aklıma düşenleri de yazayım, dedim. X X X Önemli olan çoğunluğun yapmadığını yapmaktır. Sürüden biri değil, “ben” olursun. X X X Uğruna dövüşmemizi gerektirecek çok şey var. Hak, hukuk, adalet, özgürlük, demokrasi, eşitlik, dayanışma, örgütlenme, direnme… İnsan olmak kolay değil yani… X X X Ne de olsa hayvanız. Bir yanımız katil, öldürmeyi, yok etmeyi iyi biliriz. X X X Bir dilencinin sözü: “Bir çiçeğin yanında dua edersen, daha hızlı büyür.” Biliriz ki, bir çiçeği su ve güneş büyütür. Ama inanan insan, bir de dua eder, çiçeğin büyümesi için. Ne güzel! X X X Bilge insanlar, bildikleri ile rahatsız olurlar. Huzur ve dinginlik bulmak için başka bilgilerin peşine düşerler. Bu serüven hiç bitmez. X X X Kendinden, toplumdan ve var olan düzenden rahatsız olan kişi, bu aydındır, kurtuluşu hep bilgide arar. Din adamı ise kurtuluşu hep değişmeyen, değiştirilemeyen dinsel dogmalarda arar kurtuluşu. Hiç bulamaz. X X X Kutsal dedikleri kitaba yazmışlar. Baba, oğul ve kutsal ruh. Tapınıp duruyorlar. Ama Baba’nın oğlu İsa peygamberi haça çivilediler. Zavallı İsa, acılar içinde yakarır: “Baba, nerdesin?”