Hiç kimsenin yanlışına ortak olmadım
\r
Yaptığı yanlışı fark edince doğrusu konusunda uyardım
\r
Bu ödevimizdir aslında
\r
Zamanın getirdikleriyle yetindim
\r
Bunların bazen farkına varamıyoruz
\r
Geç değildir diyerek yürümeye devam ettim
\r
Bilgi ve deneyime inandım
\r
Onun sayesinde kendimi tanıdım
\r
Başkalarının kötü huylarını
\r
Alıp benimsemedim…
\r
Aksine tavrımın çizgisini onlarla paylaştım
\r
“İnsanları değil eşyaları kullanın” düşüncesine inandım
\r
Farkıma varılmasını değil, bildiğim doğrunun büyümesini istedim
\r
Yaratıcının verdiği huzuru ve onun dehasını hayretle seyrettim
\r
Kabullenmek yerine güzelini yapmak önemliydi
\r
Bütün düşünürlerin belli başlı ilkelerini okudum
\r
Bana yakın olanları geliştirmeyi denedim
\r
Ne yazık ki hüsran yine insanın kendisinden geldi
\r
Bütün bedelleriyle dolu bir zamanı
\r
Yeniden ve yeniden yaşadım
\r
Hiç kimsenin gölgesine girmedim
\r
Güneşin yakıcılığını gerçeğin kendisiyle özdeşleştirdim
\r
Aynı ve benzer olanları tercih etmedim
\r
Bireye ve canlıya saygıyı özümsedim
\r
Yapamadıklarım ikilemde kaldığımdandı
\r
Bu durumda düşünmeye devam ettim
\r
Hiç kimseye benzer olmak istemedim
\r
Herkes bilgili olduğunu savunuyordu
\r
Bilgilerini sergilemelerini bekledim
\r
Küçük notlar aldım
\r
Bilgisizliklerini fark ettiğimde onlara söylemedim
\r
Gerek yoktu böyle küçük gösterilere
\r
Rol model dayatmalarına rağmen
\r
Benim bende olan özelliğimi sahiplendim
\r
Emeği olan, yardım eden herkese teşekkür ettim
\r
Umarım sizler de bu paylaşımlarımı paylaşırsınız
\r
Anlamsız tuzaklar olan kıskançlık ve böbürlenmeden uzak olursunuz
\r
