Güzellikler sona eriyor
\r
Buzların erimesi, suyun buharlaşması gibi
\r
Yaşam sahnesinde düşler ve masallar bitiyor
\r
Perde çoktan inmiş
\r
Sahne terk edilmiş
\r
Elektrik ve elektronik egemenliği
\r
Çarpmış, sersemletmiş herkesi
\r
Ekranlara bakıp hipnoz olmuş bedenler
\r
Çevresini dahi göremiyor
\r
Yalandan tutkulara inananlar
\r
Sarhoşluk içinde
\r
Sevgi ve saygının yok oluşunda kayboluyor
\r
Tekno müziklerin anlamsız melodileri arasında
\r
Klasik müziğin notaları son buluyor
\r
İyilik ve merhamet yok gibi
\r
Ya da böyle davranmak istiyor birileri
\r
Sahte gülüşlerin gölgesinde
\r
Mutluluk gözyaşları dinmiyor!
\r
Bir yapay zekâ varmış, bir de gerçek zekâ
\r
Yarışmayı kim kazanacak, belli değil
\r
Yapay duygular ve gerçek duygular nerede acaba?
\r
Her şeyin yapaylığı içinde
\r
Doğal kalmaksa bir başka tuhaflık!
\r
Anılardaki karelerin renkleri soluyor
\r
Artık gri olmuş, siyah ve beyaz bile yok!
\r
Bir yanlış anlama değil bu, gerçek
\r
Güzellikler çağı sona yaklaşıyor
\r
Boşuna anı biriktirmeyin, gerçek olanı bulana kadar
\r
Sabahların sadeliği, akşamların hüznü
\r
Birbiri içinde bir sarmal bu
\r
Zenginliğin hükmü kalmamış
\r
Paranın egemenliği yoksulluğu eritmiş
\r
Yazan, çizen kalmamış; söylenenler birbirinin aynısı
\r
Aynısı olanlar farklı olanları fark edememiş
\r
Hatırda kalan bir soru var; acaba düzelecek mi?
\r
Her şey yine eskisi gibi olacak mı diye.
\r
Bu beklentinin gerçek olması sizce mümkün mü?
\r
Bu bozulma ve çürüme, sizce yeniden canlanır mı?
\r
Belki de olabilir, ancak olması gereken olursa,
\r
Yani etik ve ahlâki sistemler benimsenirse
\r
Yeniden bir filizlenme görülürse
\r
Bir ümit tabii ki bu
\r
Beklemekten başka çare yok
\r
Bekleyip görmekten başka çıkış yok
\r
Bekleme çağı başlıyor artık
\r
Sabırla bekleme çağı bunun adı
\r
