Melih Cevdet Anday’ın bir şiiriyle gireyim yazıma.
“Şiir seversen,
İnsanı sever
Hayvanı öldürmezsin.”
Şiir, sadece sevgidir.
X X X
Ama sevgi o kadar büyük ki.
Neler almaz içine.
Bir düşmeye görsün insan yüreğine
Gelincik tarlasının kızıllığına kadar gidersin, bir bademin çiçeğine dalar gidersin,
ayvanın çiçeğini okşar, seversin, kelebeğin telaşına şaşarsın, bebeğin gülüşüne
bayılırsın, serçenin su içişindeki ürkekliğine üzülürsün, bir yaşlı insanın
yalnızlığına üzülür, dalgaların bıkmaz usanmaz coşkusunu hayranlıkla izlersin.
X X X
Küçük kızım şiir göndermiş.
“Ne diyordum
Unut gitsin
Bitmemiş cümlelerle yaşadım,
Hepsi biriktirdiğim
Özlemlerdi
Deliliklerdi
Unut gitsin”
X X X
Şiir, bir duygudur.
Şiir, bir tutkudur.
Nedensiz
Şiir, bir aşktır
Karşılıksız
Şiir, benim yüreğimin sesidir
Unutmayın, vasiyetimdir, şiirle örtün beni…
Şiirle ört beni
0
Paylaş
