“Temizlik imandan gelir” demiş, bir sahabe.
Ne güzel söylemiş.
Ama yanlış mı söylemiş ne?
Bizde “Pislik imandan gelir” oldu.
X X X
Bir insandan, bir evden bu kadar çöp, bu kadar pislik nasıl çıkar, yahu?
X X X
Konteynerlere bakıyorum, ağzına kadar dolu.
Dışları da bir o kadar çöp.
Sokak köşeleri, arsa boşlukları, kahvelerin önü, parklar, rıhtım taşlarının altı,
araları. Hele yukarı mahalleler., sanki tümden çöp kent…Bankların önü, arkaları
çöp dolu.
Çöpten kentin çöp insanları.
X X X
Her yıl aynı zavallı gösteri.
Bir grup çevreye duyarlı insan, parklarda, rıhtımda, rıhtım taşları arasındaki
çöpleri topluyor.
Denizdeki insan atığı pislikleri sergiliyorlar.
NE ZAVALLI BİR GÖSTERİ.
Ve küçücük levhalarda duyuru.
LÜTFEN ÇEVREMİZİ TEMİZ TUTALIM.
Kent temizliğinden habersiz insan sürüsü.
X X X
Kent dışında da çöplük dağları oluştu.
Ve yeni bir iş alanı.
ÇÖPTEN GEÇİNEN İNSANLAR.
Çöpten insanın çöpten geçinen insanları.
Al gözüm
Seyreyle
Salih
X X X
Neymiş efendim.
“Temizlik imandan gelirmiş.”
Yahu, insanın imanını da kirletti, bu cahillik, bu geri kalmışlık, bu körlük, bu
bananecilik!
Belediye yönetimleri, çöp alma, toplama görevlileri ne yapsın, bu çöpten
insanların çöp atma furyası karşısında?
Hayret, şaşkınlık ve tiksintiyle izliyorum.
