HEP KARANLIK HEP KARANLIK

Kayahan’ın şarkısı:
“Hep karanlık, hep karanlık; yeter artık yeter” diyor ya.
Acının sonsuz tonu hep bu topraklara…
Şanlıurfa, Kahramanmaraş…
Ana kuzuları öldü. Öğretmen öldü…
Herkesin belinde silah olduğu için ve memleketin her noktası Teksas’a döndüğünden….
Markete açılan saldırıda seken kurşun ile Balıkesir’de öğretim üyesi öldü.
Felaketlerden, katliamlardan sonra hepimiz konuşuyoruz, tabiri caizse döktürüyoruz.
İstisnasız (biz de dahil) hepimiz.
Ama devleti yönetenlerin sonradan konuşma hakları yok.
Orası “idare” makamı.
Acı kalbe aktıktan sonra onların yapabileceği tek davranış ancak istifa edebilme erdemini göstermektir.
Onlar sade vatandaş gibi, benim gibi, sizin gibi, felaket ve acılardan sonra aynı dil ile konuşamaz.
Oturdukları koltuklar geleceği görme makamlarıdır.
Şu an koltuklarda oturan Ahmet olur Mehmet olur isimlerden bahsetmiyoruz.
Yav Allah aşkına biraz özeleştiri yapın…
Cayır cayır memleket, herkeste silah, her evde kim bilir kaç silah…
Peynir ekmek gibi silah satılıyor mu; av tüfeği, pompalı, vesaire vesaire…
İnternet dahil her yerden ediniliyor mu?..
Vitrinlerde envayi çeşit bıçak, sustalı, çakı ve ötesi.
Onlarca yıldır ekranlarda rakı ve birayı buzlama kadar silaha tepki ve hassasiyet gösterilseydi bugün silah deposu haline dönmezdi memleket.
Biz küçüklüğümüzde “Bizimkiler” gibi, “Çocuklar Duymasın” gibi sıcak dizilerle büyüdük.
Televizyonların ana izlenme saati olan ve prime time olarak tanımlanan zamanlarında silahsız dizi yok yıllardır ve yıllardır…
Elbirliğiyle bu çöküş yaşandı ahlaken ama hep diyoruz, yenileyelim, örnek olması gereken siyasi aktörler bunların farkında değilse, görmüyorlarsa, doğrudan yana olmuyorlarsa…
Olmaz böyle.
İçişleri Bakanı, bakanları…. Bu silah furyasına ve ekrandan boşalan silah reklamına karşı ne yaptı?
Adalet Bakanı, önceki bakanları…. Habire af çıkararak, ıslah olmayan suçluların toplum içine tekrar salınmasıyla potansiyel tehlikeye karşı ne kadar karşı çıktı/lar?
Turizm Bakanı, bakanları… Otel yanıyor, onlarca insan yanıyor, otel denetimlerini adam gibi baştan sıkı sıkı yapsan/yaptırsan….
Ulaştırma Bakanı, bakanları…. Hızlı tren açıyorsun raydan çıkıyor, canlar gidiyor, canlar gittiği için içi yananlara bir de dava açıyorsunuz….
Siyaset pis iş.
Batsın böyle siyaset…
Topluma sokulan kutuplaşma ve bölünmeyle yıllardır konuşmayı unuttu bu toplum.
Son olaylara bakın.
Okullara ateş düştü.
Okulların önüne polis.
Çözüm mü?..
Tarikatlara prim vereceğiniz kadar öğrencilerin içinde bulunduğu “hayat”a bakabilseniz, gelecek umutları kırılan milyonlarca öğrenci ve genç nasıl oluştu diye kafa yormanız gerekir, acılar sonrası konuşmanız değil.
Öğretmenler protesto ediyor olup biteni, ona bile siyaset sokup protestoyu provoke etme çabasına giriyor bazıları, “bunlar nasıl öğretmen” diye konuyu saptırmalar, hedef göstermeler, meselenin özünü unutturup başka mecraya çekme çabaları.
Siyasetin işi bu, çevir kaz yanmasın.
Birileri provoke peşinde, birileri birlik beraberlik mesajları arasında harikalar tablosu içinde!
Nereden bakarsan bak yanlış; neresinden bakarsanız bakın yanlış.
Konuşamıyoruz.
Makamların ağırlığını kaldıramıyoruz.
Hiç bu kadar liyakatsizliğin ve bilinçsizliğin tavanına çıkarak….
Dibe vurmamıştık.
Siyasetin elbirliğiyle ve bakar körlüğüyle dibe vurdu toplum.
“Hep karanlık hep karanlık yeter artık yeter” diyor Kayahan ama…
Bir de “yine bana esmer günler düştü eyvah” da diyor başka bir bestesinde.
Toplum gerçeğinin ve vatandaş gündeminin gerisinde kalan siyasetle maalesef daha ne kadar esmer günlerde karanlıkta kalacağız meçhul!