Şiirin Gücü

Ceyhun Atıf Kansu, “Hayatın sözlerle yaşanmasıdır şiir” diyor. Ne kadar doğru! Şiir, yaşamın ta kendisidir. Ahmet Hamdi Tanpınar’ın değerlendirmesiyle “Şiir, yazıldığı dilin özüdür, konusudur, musiki kabiliyetidir…” R. Coilloix’in şu kısa bir öyküsünü hiç unutmuyorum: “Brokly köprüsünün üzerinde kör bir dilenci varmış. Bir gün, adamın biri gelip, günde ne kadar para topladığını sormuş dilenciye. Zavallı adam da aldığı paranın iki dolara ender eriştiğini söylemiş. Adam, dilencinin sakatlığını belirten tabelâyı almış, iki sözcük yazmış. Sonra dilenciye vererek, “Alın” demiş, “Gelirinizi epeyce artıracak bir cümle yazdım tabelânıza. Bir ay sonra yine gelirim, sonucu söylersiniz.” Bir ay geçmiş, “Beyefendi, size nasıl teşekkür edeceğimi bilemiyorum” demiş, dilenci. Şimdi günde on, hatta on beş dolar topluyorum. Çok güzel bir şey. Tabelâma yazdığınız, bana bu kadar sadaka getiren cümle nedir?” diye sormuş. Adam, “Çok basit” diye karşılık vermiş. DOĞUŞTAN KÖR yazıyordu, ben onun yerine, BAHAR GELECEK, BEN GÖREMEYECEĞİM yazdım.” İşte söz sanatının ve bu yolla edebiyatın, şiirin olağanüstü gücü… Yazımıza, Gülten Akın’ın, “Anılar” isimli dörtlüğüyle son verelim. “Anılar, küllü karanlık arsız çocukları sokağın unutmak istesek de peşimizden geliyor”