Ve insan…

günlük yaşamın kavgasında boğulup gider. X X X Ve insan, yalana, talana, hırsızlığa gözünü kapatan insan… X X X Onur ve vicdanını beş paraya satan insan… Korkunun sümüklüböceği… X X X Ve insan, her şeye inanıp el öpen, diz çöken insan… X X X Ve insan, bilmediği, görmediği her şeyi ağzı açık dinleyen insan… X X X Ve insan, kendi derdinde boğulan yalnız insan… Çaresiz insan… X X X Ve insan, toprağı işleyen, makineleri çalıştıran, teknolojinin askeri, her şeyi var eden insan… X X X Ve insan, bilge insanın önünde saygıyla eğilen insan… X X X Ve insan, Ruhban sınıfının sürüşü kılınan, yönetilen, yönlendirilen, sömürülen insan… X X X Ve insan, Ancak bilge insan ve düşünen insan rehberliğinde refah ve mutluluğa ulaşabilen insan… X X X Ve insan, Bir kez YETER dedi mi, Her şeyin durduğu insan… X X X Ve insan, kutsal emeğin yaratıcısı insan… X X X Ve insan, Büyük Şair’in sözüyle: “Onlar ki Toprakta karınca Suda balık Havada kuş kadar çokturlar Korkak Cahil Hakim Ve çocukturlar… Ve yaratan ki Onlardır…