İnsan, kalabalıklar arasında bile kendini yalnız hisseder mi? Elbette…
\r
Yıllar önce, Yaman Koray’ın “Badanalı Yüzler” isimli kitabını okumuştum. Koray, romanında insanların iki yüzlülüğünü, çıkarlarını her şeyin üzerinde tuttuklarını o kadar güzel anlatıyordu ki…Gerçekten de öyle. Her yerde “Badanalı Yüzler” var!
\r
Cahit Sıtkı Tarancı’nın şu dizeleri de ne kadar etkileyici:
\r
“Öyle eksildik ki yaşarken,
\r
Bize dokunan her şeyi eksiltiyoruz
\r
Yalnızlığımızla çoğalıp
\r
Kalabalıklığımızla eksiliyoruz
\r
Ve öylesine kalabalık ki yalnızlığımız
\r
Ne yöne dönsek kendimize çarpıyoruz”
\r
X X X
\r
Yalnızlık özgürlüğe kanat çırpmaktır aslında…
\r
Amerikalı yazar Richard Bach’ın “Martı Jonathan Livingston” kitabını bilirsiniz. Bu kitapta “Martı Jonathan Livingston” şöyle der:
\r
“Uçmak, bir martının en doğal hakkıdır. Özgürlük ise var oluşun bir parçasıdır. Boş inançlar olsun, gelenekler olsun, özgürlüğü kısıtlayan ne varsa, kaldırıp atmak gerek.”
\r
X X X
\r
İşte Metin Altınok’tan, “Bir Yalnızlık İşareti” isimli şiir:
\r
“Bir cam gibi önünde
\r
Yüzümü elinle sil,
\r
Hohlayarak üstüne
\r
Seyret boş bir sokağa
\r
Hüzünle yağışını yağmurun
\r
Sonra kaplasın yavaşça,
\r
Ilık buğusu soluğunun”
\r
X X X
\r
Yalnız kalmak çoğu kez insana mutluluk ve huzur verebilir.
\r
Özdemir Asaf, “Yalnızlık paylaşılmaz” isimli dizelerinde şöyle diyor:
\r
“Yalnızlık, yaşamda bir an,
\r
Hep yeniden başlayan…
\r
Dışından anlaşılmaz
\r
Ya da kocaman bir yalan,
\r
Kovdukça kovalayan…
\r
Paylaşılmaz
\r
Bir düşün’de beni sana ayıran
\r
Yalnızlık
\r
Paylaşılsa yalnızlık olmaz”
\r
X X X
\r
Çoğu kez yaşamın sorunlarından bunalıp, kendinizi dinleyerek mutlu olacağınız yerleri özlersiniz, değil mi?
\r
İnan Durak Taş, bakın bu özlemi nasıl dile getirmiş, “Saklı Hisler Durağı” isimli dizelerinde:
\r
“Diyorum ki
\r
Toplasak tası tarağı
\r
Kapatsak telefondaki tüm hesapları
\r
Hiç kimsenin bilmediği bir köye yerleşsek
\r
Yolları tozlu
\r
Evleri gecekondulu
\r
Küçük bir bahçesi
\r
Bahçesinde köpeği
\r
Yemişler dikelim fidandan
\r
Biraz da domates falan
\r \r
Akşam erken yatıp
\r
Sabah ezanıyla uyansak
\r
İlk önce bahçeye inip
\r
Çiğ düşmüş biberleri toplasak
\r
Ağaçları sulayıp fesleğenleri okşasak
\r
Ayağımız toprağa bassa
\r
Gelen geçenle selamlaşsak
\r \r
Etrafımızda kuş sesleriyle
\r
Balkonda bir kahvaltı
\r
Kahvaltıda tereyağlı bir köy yumurtası
\r
Sokakta top oynayan birkaç çocuk
\r
Çocuk seslerine karışan sokak satıcıları
\r \r
İkindi vakitlerinde asma çardağı altında
\r
Komşularla semaverde çay sefası
\r
Çilek kokusu getiren meltem esintileri ve
\r
Kucaklaşan gönül sohbetleri…
\r \r
Akşam olunca çeksek perdeleri
\r
Sobayı yakıp kestane atsak
\r
Kıvrılıp miskin bir kedi gibi yerdeki mindere
\r
İliklerimize kadar uykuya dalsak
\r \r
Diyorum ki gitsek buralardan
\r
Ardımızda lüzumsuz telaşlar
\r
Heybemizde yeni huzur
\r
Tek derdimiz yumurtlamayan tavuk
\r
Çürümüş domates
\r
Çiçeğine dolu vurmuş kiraz olsa
\r
Ne trafik gürültüsü
\r
Ne bir yere yetişme arzusu
\r
Tüm bu kargaşayı şehirlere bıraksak
\r
Ağrıyan başımızı,
\r
Yorgun ayaklarımız alıp
\r
Kirlenmiş ruhumuzla
\r
Yola koyulsak
\r \r
Diyorum ki
\r
Gitsek buralardan
\r
Ne varsa bizi yaşamaktan alıkoyan
\r
Arkamızda bıraksak”
