Denizsiz yaşayamam. O iyot kokusunu hep hissetmeliyim.
\r
Tabii ki temiz bir deniz, uygarlığın göstergesi.
\r
“Nerede bizde öyle deniz?” diyeceksiniz. Haklısınız. Ama ben de diyorum ki, günebakan çiçekleri gibi güneşe dönmeli yüzünü insan. Güneşi çok gören kentlerde yaşamalı ve deniz kokmalı dört bir yanı!
\r
Deniz, hele hele dalgalı olursa seyri bir başka güzel!
\r
Denizi seyrederken, yaşadığını hissediyorsun. Sonra da ölümsüz bir şarkıyı anımsıyorsun.
\r
Hayallerin, özlemlerin, yarım kalanlar veya hiç başlayamadıkların…Ama yaşam da akıp gidiyor avuçlarından…
\r
Yaşın ne olursa olsun, hemen başlayabilirsin yaşamaya…
\r
“Merhaba yeniden yaşam!” diyebilirsin…
\r
Yaşamak için arınmak gerek, her çeşit olumsuzluktan…Takmamak gerekir hiçbir şeyi kafaya…
\r
Yazımıza yeni yitirdiğimiz Afşar Timuçin’in, “Arınmalar” isimli dizeleriyle son verelim:
\r
“Ateş ve yağmur
\r
Bütün yanlışları yıkar götürür
\r
Gün gecenin sonunu temizler
\r
Ses arındırır sessizliği
\r
El değmemiş beyazlığı bulmak için
\r
Gerçek deniz kuşları açıklardan geçer
\r
Yoksun kalıyoruz sevinçlerden
\r
Kendini savunmanın bir yüzü bu
\r
Bir şeyden vazgeçebilmek
\r
Ben varım diyebilmek ne güzel
\r
Ne güzel kendini
\r
Akşamüstü şöyle bir çiseleyen
\r
Yağmura atabilmek
\r
Dimdik kalabilmek
\r
Gözünün içine baka baka
\r
Kralın imparatorun
\r
Hayırsız sevgilinin
\r
Ne güzel artık bitti diyebilmek
\r
Kimse bilmez gün olur
\r
İnsan boşluklara düşer değişir
\r
Ne derler
\r
Ağaç rüzgârı yedikçe
\r
Gün geceyi gördükçe güzelleşir”
