Nazım, halkı ve kavgası

“Onlar ki Toprakta karınca Suda balık Havada kuş kadar Çokturlar Korkak Cesur Cahil Hakim Ve Çocukturlar Ve kahreden Ve yaratan ki Onlardır Destanımızda Yalnız onların maceraları vardır” Bu dizeler, ünlü şair Pablo Neruda’ya çevrildiğinde, şöyle der: “Hiçbir şair, halkını Nazım’dan daha iyi anlatamaz.” Böylesine tanır ve severdi halkını, Nazım. X X X Halkın birlik, beraberlik ve dayanışma ile oluşan gücünü bilirdi, Nazım. “Biz anlamayız Tek ağzın türküsünü Her matem gecesi Her bayram günü Şarkılarımız Bir gaz sandığını yere yıkarak Sandığın üstüne çıkarak Kocaman elleriyle tempo tutmalıdır…” Çağrısıdır, Nazım’ın. X X X Nazım, bir kavga şairidir. Yaşamanın zorluklarına, sömürü, yoksulluk, acı ve ölümlere direnmeye ve kavgaya çağırır insanları, yoldaşlarını. “Hava kurşun gibi ağır, Bağır bağır bağırıyorum Koşun kurşun eritmeye çağırıyorum Sen diyorsun ki bana Kül olursun Kerem gibi Yana yana Ben yanmasam Sen yanmasan Biz yanmasak Nasıl çıkar Karanlıklar aydınlığa”