1 ) HARP POEMİ Onlar, Bağbozumuna gider gibi Ellerinde sıcaklığı karılarının Ve dağınık saçlarında rüzgar Çekip gittiler katar katar X Yeni dostlar tanıdılar kara vagonda, Tarlalara bakıp için için dert yandılar Memleket hasretinden x Ve tünelin kara ağzında Görünmez oldular X Çiçek açmış nar ağacı gibi Al al oldu göğüsleri Saçlarının en güzeli Tel örgülerde kaldı X Vesikaya bağlı değildi Taş yemek, toprak yemek, mermi yemek Yediler deşilen gövdelerinden Bağırları sarkıncaya dek X
Ceplerinden çıkardıkları resimlere Bakıp , bakıp da kanlı saçlarıi arasından Dediler “ neylersi karıcığım Ölüm de varmış kaderde” X Pençe pence kanları yerde Kardeş kardeş uyudular Kolları, bacakları başka siperde. X Anlatıyordu bu adam harbe dair, Yüzüne abanmış barut yanığı Sağ kolu bir cephede Ve bir cephede bacağı X Onlar, Dağınık saçlarında rüzgar Çekip gittiler katara katar X Biz böyle yaşadık arkadaşım Senden ne haber? Zafer Hüsnü Taranan
2 ) MEZARLIK Ve şehrin şenlığine karşılık Susar servileriyle mezarlık Susar ve hatırlatır bu kırık Aynadaki hazin perişanlık X
Sizindir , siz gafil, siz bihaber Insanlar! Bilseydiniz ne bekler Bir gün açmak için bu çiçekler Ölülerin sükunu çiçekler! Cahit Sıtkı Tarancı
3 ) DOST BULMAK Bazen kızıp Bıraksam şunu diyorum Sonra beni kim avutur Kim düşünür diyorum Yeni bir dost bulmak Ona alışmak İşin mi yok Sezer Sezin
