Ne olursan ol, gelme…

Mevlana değilim
Hele hele yoldaşı Şems hiç değilim.
Benim ışığım ancak beni aydınlatır.
Kimsenin müridi olmam, mürit de istemem.
HERKES İNSAN OLSUN.
Bir başına, tek başına, yalnız.
X X X
Ne demiş Mevlana:
“Gel, ne olursan ol, yine gel. İster kâfir, ister Mecusi,
İster puta tapan ol, yine gel. Bizim dergâhımız ümitsizlik kapısı değildir; yüz kere
tövbeni bozsan da, yine gel.”
Sufi inanışının piri Mevlana’nın hoşgörüsüne ulaşmak için bir fırın bilgi ile
pişmek gerekir.
Tunus’un, “piştik elhamdülillah” olgunluğuna erişmek, bilgili, yüce, hoşgörülü,
insana, insanın emeğine saygılı, sevgi yüklü insan olmak…
Bu devirde, bugünlerde ne kadar zor.
X X X
Her çeşit faşist ideolojinin alıp başını gittiği, insanlara korku, acı ve ölüm verdiği
bugünlerde, ortalığın faşist, hırsız, yalancı, çıkarcı, ikiyüzlü, hain dolduğu, bu
acımasız, kara günlerde gel de sen Mevlana gibi ol. Sözlerine, dileklerine katıl.
Çok zor.
X X X
Ben Diyojen gibi elimde fener ile insan arıyorum.
ÖNCE İNSAN!
İnsan ol da öyle gel!