Sözcükleri sakladığı suçmuş hayat Bir kürek ver, Bir kürekle kazsak da Çıkmayan ten lekesiymiş kader X X X Şu alan bir kayıkla Ben geçiyordum nehirlerden. X X X Ne güzel koşardık Kavgaların içinden Aynadaki yüzüme dedim ki Ah, ne güzel hep böyle kal ey asi Ya hep beraber ya hep beraber X X X Yalnız geldim. Her şey ve herkes benimdi. Bereketin adını söyleyen toprak Kendini temizleyen su Benimdi yel, yağmur, sağanak. X X X Ben de yaşadım Günaha battım Yalvardım Tanrıyı karşıma aldım Konuştun onunla Çığlığını isyanımla bastırdım Aşktan başka bir şey yoktu Bir tek aşk vardı Anna. *Karanfil Fırtınası Arife Kalender

Öpüşümle açtı güneşler Kırdı sevdalılar bin yılların paslı zincirlerini Gökyüzü sevincin gözyaşları gibi… X X X Ölüm korkusunu kursuna dizip Biledim silahımı sevda türküleriyle Yaşını erteye koydum da Yanımda düşenin öcünü, Mermi yaptım silahına… X X X Baharda bir tomurcuk gibi patlayan öfkedir umut. X X X Açar da acının rüzgârına, Hüznün solgun yelkeni, Ne zindan karanlığı, Ne zulüm Ne işkence İndiremez dudaklarındaki Gülümsemenin bayrağını X X X Tanrıya değil, bahara tapıyorum şimdi (*) Ahmet Telli

Yarasalardan öğrendim. X X X Benim Dünyayı sevmekten başka ne işim olabilir ki? X X X Ben büyümeyi bu küçük kentin akşam sokaklarına gözyaşı döke döke öğrendim X X X Biz yalnız dünyayı sevmeye çalışıyoruz Tanrım nasıl bir küskün var hayatımızdan X X X Yaseminler ne güzel kokuyordu Sevmek çok güzeldi X X X Dünya Hâlâ nasıl güzel Tanrım! X X X Sigara içiyordu Sigara değil Dünyanın bütün Kederini içiyordu X X X Neden yalnızsın ki… (Şükrü Erbaş)