Ben öğretmenim.
Amacım,
insanlara düşünmeyi öğretmek.
X X X
İnsanların benim gibi düşünmemeleri, beni eleştirmeleri çok hoşuma gider.
X X X
Ben de, benim gibi düşünmeyenlerden yeni, başka bir düşünce öğrenebilirim.
X X X
Ne yok mutlu oluyorum.
Yeni bir düşünce, yeni bir bilgi öğrenmek.
X X X
Torunum:
“Dede, sen de bir şey bilmiyorsun” dedi.
Doğru.
O kadar çok şey biliyor ki, benim bilmediğim.
X X X
Deneme yazısının piri, Montaigne’e göre, yazmak bir düşünce oyunudur.
Okurla birlikte, bilgeleşerek bir oyun oynama.
X X X
Her düşünce, her görüş, her bilgi…deneme yazımının konusu olabilir.
Deneme yazıları, bilgi ve düşünce okyanusunda kürek çekmektir.
Sonsuzca.
X X X
Benim hayat yolculuğumun kılavuzları kitaplardır.
Ne bu yolculuk biter, ne de kılavuzlarım.
X X X
Ölüm, beni kitap okurken yakalasın.
Kitap,
Bir kağıt,
Bir kalem.
Ne güzel olur.
X X X
Bilmezlik korkusu.
Cahillik korkusu.
İşte insanı, insan olmaktan çıkaran en utanç verici duygu.
X X X
Bir İNANMIŞ iflah olmaz.
O, kör, sağır ve dilsizdir.
Onu gökten aşağı atsalar, bu sefer de cehennemi ülkü edinir.
X X X
BİLGELİK:
Düzlükte kalma,
Çok yükseklere çıkma,
“Dünya, en güzel yokuşun yarısından görünür”, derler.
X X X
Deha sahibi insan
ÜST İNSANDIR.
O, yönetir, yönetilmez.
