O kanadı kırık bir kuştu
Beyaza vurulmuştu
Kimseler görmedi bir başka renk sevdiğini
Kimseler görmedi, kimseler
Kirlendiğini
Adı Nevin
Hüzün kokar
Ve korkardı
Geceleri
X X X
Gitti
Kanatları yüreğimdeydi
Kalan, elimde minyatür bir kuş
Yitirdim o aşkın kimliğini
Hükümsüzdür
X X X
Ömrümüz asmaların dayısı
Şarabın testisidir
Ömrümüz efkârın gergefi
Sevginin kardeşidir
Ömrümüz suların
Derin suların özetidir.
X X X
Ve ant olsun ki
Hiçbir kurşun
Hiçbir çelik
Hiçbir toprak, hiçbir vatan
Daha kutsal değildir insandan
X X X
Hızla dökerken yapraklarını kalbim,
Gidip bir şarkının
Notasında saklandım,
Ama kuşlarım,
Kuşlarım vuruldu
Çoktan kimsesiz kaldım.
X X X
Yeter,
Kan sıçratmayın
Sabahın seherine
Boğulursunuz
Boğulursunuz…
(*) Yılmaz Odabaşı
“Sakla yaralarımı”
