Adı VictorJara…
Şilili şair, müzisyen ve sosyalist bir güzel insan.
Şili’de halkın oylarıyla başkan seçilen Salvador Allende’yi destekledi. Amerikan
uşağı generallerin yaptığı faşist darbeye şiirleri ve şarkıları ile direndi. Faşist
general Pinochet’yi destekledi. Estadio Chile stadyumunda tutuklu binlerce
devrimci, yurtsever insanlara, gitarı ve şarkıları ile yaşam umudu oldu.
“Kalk
Ve ellerine bak
Yetiş sarıl
Kardeşine
Yürüyeceğiz birlikte
Kânimiz
Birleştirmiş bizi
Bugünü
Yarın ederiz biz”
X X X
Victor Jara’nın çocukluğu inanılmaz yoksulluk içinde geçer.
Annesiyle birlikte köy köy şarkı söyler, cantador oynarlar.
On beş yaşında gitarı susar, annesi ölür Victor’un.
Hep işte çalışır.
Gitarı hep yanındadır.
Yıllarca eziyet edilmiş bir halkın yanındadır artık.
İnsanların türküsünü söylemeye koyulur.
Sesi sadece kendine ait değildir artık.
Sesinde bir halkı taşır.
X X X
Büyük bir hapishaneye çevrilen Estadio Chile stadyumunda şarkı söylemeye
devam eder.
Faşistler, gitarını kırarlar, sonra o durmayan ellerini kesip, stadın tellerine
asarlar.
Ne ki, şimdi o stat, onun adını taşımaktadır.
Estadio Cictor Jara.
Milyonlarca insan artık Victor Jara türkülerini söyler, her gün.
“Şarkım
Ne gelip geçici
Övgüler düzer
Ne de başkalarına
Ün katar
Yoksul ülkenin
Kök salmıştır
Toprağına”
