HER HAFTA ÜÇ ŞİİR (14)

Parçalanmış ayaklar ve lanetlenmiş toprak. Uzun bir sıra yine, bu sisli sabahta. Binlerce bacadan tütüyor Buna Diğer günler gibi bir gün bekliyor bizleri. Şafakta düdükler yine korkunç: “Siz ölü yüzlü kalabalıklar Çamurların monoton dehşetinde İztırap çekilecek yeni bir gün doğuyor” Yorgun dostum kalbimle görüyorum seni. Okuyorum acılı arkadaşım gözlerini. Soğuğu, açlığı,hiçliği taşıyorsun göğsünde. Kayboldu içinde arta kalmış cesaretin de. Kireç yüzlüm, sen güçlü biriydin, Yanında bir kadın yürüyordu. İsimsiz kaybolmuş yoldaş, Gözyaşı dökemeyen terkedilmiş biri Öylesine yoksulsun ki artık korkmuyorsun bile. Tükenmiş, güçlü adam. Bir gün eğer karşılasırsak yeniden Bu dünyada , altında bu tatlı güneşin, Nasıl bakacağız yüzüne biribirimizin? PRIMO LEVI, Çeviren; Güran Tatlıoğlu (Buna, Nazilerin Auschwitz temerküz kampının bir işletmesi olan Buna- Monowitz’in bir fabrikasının adıdır) II) YAŞADIKLARIMDAN ÖĞRENDİĞİM BİR ŞEY VAR Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi Sevgilin bitkin kalmali öpülmekten Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği X İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa Yaşamak yeryüzünde , onunla karışmaktır Kopmaz kökler salmaktır oraya X Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını Kavgaya tüm kaslarınla , gövdenle, tutkunla gireceksin Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin X İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine Hem de benliği seslerle , ezgilerle dolarcasına İnsan balıklama atlamalı içine hayatın Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına X Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusu ile yanmalısın Değişmememelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın X Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı X Yasadıklarımdan öğrendiğim bir şey var Yaşadın mı büyük yasayacaksın , ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana ATAOL BEHRAMOĞLU III) NASILSINIZ Bu kelime ne ince titredi dudağında, Bir çığ gibi sanki çınladı, bir gülün yaprağında Ses oldu pencerede güneşin ışıkları… Bir hıçkırık dolaştı sarmaşıkları… Nasılsınız ?…Hangi söz daha akışlı bundan Suda sıyrılır gibi bir ince yaprağından Yalnız bir saniyecik bir dudak titemesi.. Ne tatlı ” Nasılsınız?” diyen bir kadın sesi HALİT FAHRİ OZANSOY