Öğretmenler, öğrenciler öldürülüyor. Yüreğimiz kanıyor.
Öğretmen ölürse tebeşir ölür, silgi ölür, sıralar ölür, oyunlar ölür…Öğretmen ölürse sevgi ölür, hüzün ölür, geçmiş ölür, bugün ölür, yarın ölür…Ölürse öğretmen, yöneten ölür, yönetilen ölür…Eğer öğretmen ölürse, sen ölürsün, ben ölürüm, biz ölürüz…”
Hasan Hüseyin Korkmazgil, şöyle diyor:
“Hor baktık mı karıncaya
Kırdık mı kanadını serçenin
Vurduk mu karacanın yavrusunu
Ya nasıl kıyarız insana
Kör olasın demiyorum
Kör olma da gör beni”
X X X
Öğretmenler, egemen sınıfların emir kulu ya da yönetici tabakalarının çocuk avutucuları değillerdir.
Fakir Baykurt, şöyle diyor:
“Öğretmen, yalvarmaz.
Öğretmen, boyun eğmez.
Öğretmen, el açmaz.
Öğretmen, ders verir.”
X X X
Bir öğretmen, sonsuzluğu etkileyebilir. Onun etkisi mezarda da bitmez. Sürüp gider.
Chen Hai Yang, şöyle diyor:
“Hiç aklından çıkarma genç adam. Öğretmenler kapıyı açar, içeriye kendin girersin.”
Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk, şöyle diyor:
“Gelecek gençlerin, gençler ise öğretmenlerin eseridir.”
X X X
Atatürk sevdalılarından biridir, artık aramızda olmayan, Volkan Konak.
Konak’ın, ABD’nin New York konserindeki şu sözleri ne kadar anlamlı:
“Biz, Türkiye’nin içindekileri sevdik, insanıyla, otuyla, akarsuyuyla, kayan yıldızlarıyla…
Ama şunu da söyleyeyim. Bestelerimi beğenmezseniz, size kırılmam, sizinle ahbaplık edebilirim, bir masada yemek yiyebilirim.
Sevdiğim ya da çıktığım bir kadından hoşlanmayabilirsiniz, sizinle ahbaplık kurabilirim.
Ama Mustafa Kemal’i sevmeyen bir adamla ahbaplık edemem, onun dostu olamam. Çünkü Mustafa Kemal Atatürk, uygarlıktır, çağdaşlıktır.”
